Στο facebook

Αρχειοθήκη

Από το Blogger.

ΑΝΑΖΗΤΕΙΣΤΕ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΑΣ

Πνευματική ιδιοκτησία & Αντιγραφή υλικού
Το περιεχόμενο του blog μας αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του kastorianiestia.gr
H αναδημοσίευση υλικού σε άλλη ιστοσελίδα επιτρέπεται μόνο με την προϋπόθεση αναφοράς της πηγής με ενεργό link προς το πρωτότυπο άρθρο.

Πρόσφατα

16 Ιουνίου 2016
 Του Δημήτρη Ιατρίδη

  Η είδηση που πέρασε στα “ψιλά” των εφημερίδων, λόγω της επαναλαμβανόμενης συχνότητας του γεγονότος, είναι ότι υπογράφτηκε για πολλοστή φορά η απόφαση της συνέχισης των εργασιών του φράγματος Νεστορίου!
Μέχρι που κάποια πτωχευμένη κατασκευαστική εταιρεία θα παραδόσει την

σκυτάλη σε μια άλλη.  Ή οι απλήρωτοι εργαζόμενοι θα διεκδικήσουν με επίσχεση εργασίας τα δεδουλευμένα τους.
Κι άντε πάλι από την αρχή...

  Η ιστορία του φράγματος έγινε συνώνυμη με την τιμωρία του Σίσυφου από τους θεούς, γιατί όσο κι αν προχωρήσει, στο τέλος κάτι θα συμβεί και θα κατρακυλήσει σαν τον βράχο στην αφετηρία για να  ξεκινήσει πάλι από την αρχή.
Αλλά κανένας από τους εμπλεκόμενους με το φράγμα δεν είναι σε θέση να μας πει μετά βεβαιότητος, σε ποιο στάδιο βρίσκεται αυτό πριν την αποπεράτωσή του;

  Σύμφωνα με την αρχική μελέτη, το φράγμα του Νεστορίου θα έπρεπε να είναι παραδοτέο στα τέλη του 2015.
Αλλά τώρα παρόλο που διανύουμε το ήμισυ του 2016 το φράγμα δεν καλύπτει ποσοστιαία ούτε το 1/3 του κύκλου των εργασιών του. Τουτέστιν έχουμε πολύ δρόμο ακόμα.
Γι΄αυτό και οι παρατάσεις πάνε σύννεφο, μέχρι που κοντεύουν να “σπάσουν” το ρεκόρ του γειτονικού φράγματος του Βράχου!

  Η νέα σύμβαση υπογράφηκε στις 23 Μαϊου 2016 και δίνει παράταση στον κατασκευαστή μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2018.
Από σχετικά δελτία τύπου των βουλευτικών και περιφερειακών γραφείων, που αποπνέουν πρακτικές Μαυρογιαλούρου και Καλοχαιρέτα, πληροφορηθήκαμε ότι: “Η υπογραφή της νέας σύμβασης, έγινε  έπειτα από συντονισμένες προσπάθειες του Περιφερειάρχη Θεόδωρου Καρυπίδη και της βουλευτού του νομού Ολυμπίας Τελιγιορίδου”
Από το “κάδρο” μπορεί να απουσιάζουν τώρα ο Γιώργος Δακής και η Μαρία Αντωνίου, όμως η διατύπωση των δελτίων τύπου είναι πανομοιότυπη με εκείνων.

Ακόμα και το “επιμύθιο” με το οποίο τα διανθίζουν κατά κανόνα είναι σαν να βγήκε μόλις με το καρμπόν: “Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα αναπτυξιακά έργα που εκτελούνται στην περιοχή και η ολοκλήρωσή του αναμένεται να την οφελήσει πολλαπλά σχετικά με την ύδρευση, την άρδευση κλπ κλπ”!

  Ο μόνος ατάραχος σ΄ όλη αυτή την ιστορία, είναι ο ίδιος ο Γράμμος, που γελάει σαρκαστικά από το βασίλειό του, κάθε φορά που βλέπει τους κοινούς θνητούς να χτίζουν παλάτια στους ώμους του.
Διότι αν έμπαιναν στον κόπο όλοι αυτοί οι προύχοντες του τόπου, να ανέβουν μέχρι το Λιανοτόπι, θα έβλεπαν ότι τινάχθηκαν στον αέρα όλα τα τεχνικά αντιστηρίγματα των δρόμων!
Όχι όμως από τις κατολισθήσεις αλλά από τις μετακινήσεις...
Και για όσους δεν γνωρίζουν, μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2007, τα φαινόμενα διάβρωσης του εδάφους είναι συνηθισμένα και απρόβλεπτα.
Ένα φράγμα με εκατομμύρια τόνους νερού, εκτός από τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις, μπορεί να προκαλέσει και γεωλογικές ανακατατάξεις στο μαλακο υπογάστρειο του Γράμμου.
Αλλά γι΄ αυτά κανείς δεν θα αναλάβει την ευθύνη, εκδίδοντας πανηγυρικά δελτία τύπου δια ίδιον όφελος...

1 σχόλιο:

  1. Είναι γεγονός ότι ο κόσμος δεν υποδέχτηκε πάντα με ενθουσιασμό την αντικατάσταση του παραδοσιακού αλόγου από τα μηχανοκίνητα μέσα, αν και το πλέον κωμικοτραγικό γεγονός εδώ παραμένει η βουλευτική κόντρα στο αγγλικό Κοινοβούλιο το 1825, όταν προτάθηκε η σιδηροδρομική ένωση Λίβερπουλ και Μάντσεστερ. Αφίσες, φυλλάδια και ο Τύπος της εποχής αποδείχθηκαν αρκετά αρτηριοσκληρωτικοί στην προοπτική αυτή, βλέποντας παντού εμπόδια στην κατασκευή της ράγας. Κι έτσι ο σιδηρόδρομος θα απέτρεπε τις αγελάδες από τη βοσκή και τα πουλερικά από το κλώσημα(!), την ίδια ώρα που ο δηλητηριασμένος αέρας από τις μηχανές των τρένων θα αποδεκάτιζε πουλιά, φασιανούς και αλεπούδες! Τα γειτονικά σπίτια θα καίγονταν μέχρι θεμελίων από τις αναθυμιάσεις των μηχανών και τα νέφη του καπνού θα τύλιγαν στη φονική τους δράση τις πόλεις της Αγγλίας. Όσο για το ταξίδι με το τρένο, θα ήταν λέει πάρα πολύ επικίνδυνο (θα έσκαγαν οι καυστήρες και θα εξαΰλωναν τους επιβάτες!), σωστή αποκοτιά δηλαδή, την ίδια στιγμή που θα ερήμωναν και τα πανδοχεία της χώρας. Οι φόβοι αυτοί όμως θα έμεναν λέει στα χαρτιά, καθώς το απίστευτο βάρος των συρμών θα τους απέτρεπε από το να κινηθούν, καθώς ο ατμός δεν είχε την απαραίτητη δύναμη για να κινήσει τα τέρατα αυτά. Κοντολογίς, για τμήμα τουλάχιστον της αγγλικής κοινωνίας, ο σιδηρόδρομος ήταν η μεγάλη μάστιγα του μέλλοντος, η πληγή που θα ερήμωνε τη χώρα. Περιττό να αναφερθεί ότι αυτό δεν συνέβη ποτέ…

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ενημερωθείτε

Πρωτοσέλιδα Εφημερίδων

Δημοφιλείς αναρτήσεις