Το μετέωρο βήμα του ψηφοφόρου!

ΡΕΥΣΤΟ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΤΟΠΙΟ

Η αβεβαιότητα των πολιτών, για την επόμενη μέρα και το ρευστό πολιτικό τοπίο, από τον κατακερματισμό των πολιτικών δυνάμεων του τόπου, είναι τα κυρίαρχα στοιχεια που θα διαμορφώνουν σε μεγάλο βαθμό, το αποτέλεσμα των εκλογών της 6ης Μαϊου.

Βαδίζοντας στην τελική ευθεία της εκλογικής αναμέτρησης, υπάρχει μια διάχυτη ανασφάλεια στους πολιτες, που επιτείνεται από την απροκάλυπτη παρέμβαση των ευρωπαίων εταίρων και δανειστών, στα εσωτερικά της χώρας, με “απειλές” που εκτοξεύουν καθημερινά, για ακόμα πιο σκληρά μέτρα, αμέσως μετά τις εκλογές!
Αυτό από μόνο του, είναι φανερό ότι ενισχύει εκλογικά τις αντιμνημονιακές δυνάμεις της χώρας, όπως αποτυπώνεται και σ΄ όλες τις δημοσκοπήσεις, προκαλώντας εύλογα ερωτηματικά, για τις πραγματικές προθέσεις των ευρωπαίων εταίρων, λίγο πριν ο κυρίαρχος ελληνικός λαός εκφρασθεί με την ψήφο του στην κάλπη.
Παρ΄ όλο που οι πολίτες επιθυμούν στην πλειοψηφία τους, κυβέρνηση συνεργασίας, εν τούτοις το ενδεχόμενο αυτό γίνεται απευκταίο δημοσκοπικά, όταν επικεντρώνεται μόνο στα λεγόμενα “μνημονιακά” κόμματα.
Από την μεταβλητή αυτή, θα εξαρτηθούν σε μεγάλο βαθμό και όλες οι εξελίξεις της επόμενης μέρας, εφ΄ όσον βέβαια αποκλεισθεί το ενδεχόμνεο, να επιμείνει ο Α. Σαμαράς σε νέες εκλογές, εάν δεν πάρει την πολυπόθητη γι΄ αυτόν αυτοδυναμία.
Εάν τα δύο μεγαλύτερα κόμματα Ν.Δ. και Πασόκ, δεν συγκεντρώσουν μαζί το 37,5% τότε περίπτωση να αποτραπεί μια νέα προσφυγή στις κάλπες, θα υπάρξει μόνο αν μπουν στην Βουλή περισσότερα “μνημονιακά” κόμματα.
Για να γίνει πιο κατανοητός ο μηχανισμός του εκλογικού νόμου Παυλόπουλου, που χαρίζει στο πρώτο κόμμα 50 έδρες ως μπόνους, θα πρέπει να υπολογίσει ότι οι υπόλοιπες 250 μοιράζονται σχεδόν με απλή αναλογική, σε όλα τα κόμματα που θα υπερβούν το όριο του 3%. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι το ποσοστό του κάθε κόμματος, που μπαίνει στην Βουλή, πολλαπλασιάζεται με τον συντελεστή που βγαίνει από το πηλίκον του 250 δια του συνολικού ποσοστού των κομμάτων, που τελικώς μπαίνουν στην Βουλή. Δηλαδή αν τα κόμματα αυτά συγκεντρώνουν το 90% του εκλογικού σώματος (και 10% τα κόμματα που δεν θα καταφέρουν να εκλεγούν) τότε το 250 διαιρούμενο με το 90, δίνει τον συντελεστή 2,77, με τον οποίο πολλαπλασιάζεται το ποσοστό ενός κόμματος, που μπαίνει στην Βουλή και βγάζει τις έδρες που δικαιούνται.
Για παράδειγμα: ένα κόμμα με ποσοστό 10% θα εκλέξει 27 με 28 βουλευτές.
Όσο αυξάνεται το ποσοστό που παίρνουν τα κόμματα, που μένουν εκτός Βουλής, τόσο μειώνεται το ποσοστό εκείνο, που απαιτείται από το πρώτο κόμμα για την αυτοδυναμία, αφού ο συντελεστής μεγαλώνει και επομένως, με μικρότερο ποσοστό, το πρώτο κόμμα θα πάρει περισσότερες έδρες.

ΟΙ ΔΙΑΚΥΜΑΝΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ
ΣΤΗΝ Π.Ε. ΤΗΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
Πρώτο “κόμμα” αναδεικνύονται οι αναποφάσιστοι και η αποχή με ποσοστό 18% και 11,3% αντίστοιχα.
Αυξητικές τάσεις εμφανίζουν επίσης οι πρωτοεμφανιζόμενοι “Ανεξάρτητοι Έλληνες” του Π. Καμμένου, που εκτοξεύθηκαν στην δεύτερη θέση με διαφορά στήθους από την Νέα Δημοκρατία Η άνοδος του κόμματος του Π. Καμμένου βάζει σε δοκιμασία την διεκδίκηση της δεύτερης έδρας από το Πασόκ και τον Φ. Πετσάλνικο, αν η αποσυσπείρωση που εμφανίζει το κόμμα του, συνεχισθεί με τους ίδιους ρυθμούς, μέχρι την ώρα της κάλπης!
Ως βασική αιτία της καταβύθισης των δημοσκοπικών ποσοστών του Πασόκ, θεώρούν το ψηφοδέλτιο του κόμματος, στην περιφέρεια της Καστοριάς, που συγκροτείται με την ίδια “συνταγή” τα τελευταία τριάντα χρόνια…
Εντυπωσιακή άνοδο εμφανίζει η “Χρυσή Αυγή” που φυγουράρει δημοσκοπικά στην τρίτη θέση αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ, με πολύ ενθαρρυντικά μηνύματα απ΄ όλο τον νομό που φαίνεται να απορροφάει μεγάλο κομμάτι της νεολαίας, απ΄ όλους τους κομματικούς χώρους.
Σταθερή πορεία εμφανίζει το ΚΚΕ , που παρουσίασε ένα ανανεωτικό ψηφοδέλτιο και με την μεγαλύτερη συμμετοχή γυναικών σε περιφερειακό επίπεδο.
Αντίθετα η “Δημοκρατική Αριστερά” του Φ. Κουβέλη βρίσκεται πολύ χαμηλά στις προτιμήσεις των καστοριανών, κυρίως από τις θέσεις που εκφράζει στα ζητήματα της γούνας.
Με αρκετή καθυστέρηση και με υποψηφίους χαμηλών … προσδοκιών, έκαναν την εμφάνισή τους τα δύο μικρότερα κόμματα, ένθεν και ένθεν του Πασόκ και της Ν.Δ. δηλαδή η “Δημοκρατική Συμμαχία” της Ντόρας Μπακογιάννη και η “Κοινωνική Συμφωνία” των Κατσέλη – Καστανίδη
Πολύ χαμηλά στην προτίμηση των ψηφοφόρων εμφανίζεται επίσης ο ΛΑΟΣ, που τοπικά τουλάχιστον απέχει πολύ από τα αντίστοιχα του παρελθόντος, γεγονός που αποδίδεται στις παλινωδίες του αρχηγού, στο θέμα των δύο μνημονίων!