Δεν είναι μόνο οι οικονομικές ανισότητες που θα επιφέρει το πρόγραμμα ενίσχυσης Μικρών και πολύ Μικρών Επιχειρήσεων της Περιφέρειας στις επιχειρήσεις της Δυτικής Μακεδονίας, αλλά και ο κοινωνικός αυτοματισμός που θα πυροδοτήσει σ΄ όλα τα στρώματα της τοπικής κοινωνίας.

Η επόμενη μέρα από τον covid – 19 δεν θα βρει την επανεκκίνηση όλων των επιχειρήσεων στην ίδια αφετηρία. Ούτε την κοινωνική συνοχή στο επίπεδο που επέβαλε ο κορονοϊός, όπου όλοι βρεθήκαμε απέναντι στον κοινό και αόρατο εχθρό.

Τώρα το κυρίαρχο δόγμα είναι “γιατί αυτός κι όχι εγώ;” που εκφράζει την πλειοψηφία του επιχειρηματικού κόσμου, η οποία δεν ευτύχησε να απολαύσει τα “αγαθά” της λίστας Κασαπίδη. Και τώρα βρίσκεται στο μετέωρο βήμα πριν την καταβαράθρωση…

Το ερώτημα όμως που προκύπτει είναι: ποιος φταίει; Και ασφαλώς δεν φταίνε όλοι αυτοί που έσπευσαν να υποβάλλουν αίτηση καταβάλλοντας μάλιστα κι ένα σημαντικό χρηματικό ποσό για τα διαδικαστικά που πήγε κυριολεκτικά στο βρόντο…

Ούτε αυτοί που αποθαρρύνθηκαν με την χαμηλή βαθμολογία και δεν μπήκαν καν στον κόπο να υποβάλλουν αίτηση. Ασφαλώς την κύρια και αποκλειστική ευθύνη φέρει η Περιφερειακή Αρχή του Γιώργου Κασαπίδη. Ο οποίος, εκτός των άλλων, δεν είχε την προνοητικότητα να προβλέψει τις συνέπειες από την υλοποίηση του προγράμματος. Όταν δηλ. η λίστα των “ευνοημένων” βγει στην δημοσιότητα και ο εξουθενωμένος από την κρίση επιχειρηματίας εισπράξει την απόρριψη από αυτούς που επαγγέλλονται την σωτηρία του!

Τότε πλέον λειτουργούν άλλα ένστικτα και κανείς δεν ξέρει που μπορεί να οδηγήσει η απελπισία… Αλλά όλα αυτά είναι “ψιλά γράμματα” για την Περιφερειακή Αρχή του Γ. Κασαπίδη, ο οποίος αφού απέτυχε κατά γενική ομολογία, να αποτρέψει την δημιουργία Περιφέρειας δύο τατυχτήτων, τώρα άνοιξε το ασκό του Αιόλου, για την δημιουργία και επιχειρήσεων δύο ταχυτήτων… Σ΄ αυτές που την επόμενη μέρα θα βρεθούν με μια “καβάντζα” αρκετών χιλιάδων ευρώ στο ταμείο τους.
Και σ΄ αυτές που θα βάλουν λουκέτο από τα χρέη…

Στην τελετυαία συνέντευξη τύπου ο περιφερειάρχης προσπάθησε να μεταφέρει το βάρος των ευθυνών στους… τεχνοκράτες των Βρυξελλών που είχαν εγκρίνει το πρόγραμμα. Χωρίς βέβαια να αναλαμβάνει ως πολιτικός προϊστάμενος το μερίδιο ευθύνης που του αναλογεί…

Όπως έκαναν άλλοι περιφερειάρχες με μεγαλύτερη διορατικότητα, που κατέβασαν το πλαφόν από τα 40.000 στα 15.000 ευρώ, μοιράζοντας ισόποσα σε όλους αυτό το ποσό και έμειναν όλοι ευχαριστημένοι.