Μειωμένο ήταν το ενδιαφέρον του κόσμου, για το προχθεσινό “πανκαστοριανό συλλαλητήριο”, που αφορούσε την εξίσωση της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης, με την συμμετοχή των πολιτών, να μην υπερβαίνει τα 700-800 άτομα, εκ των οποίων οι περισσότεροι ήταν δημόσιοι υπάλληλοι, που συνδύασαν την αντίθεσή τους προς τα οικονομικά μέτρα, με την αποχή από την εργασία τους!
Αντίθετα η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, δεν πείσθηκε ότι η συγκεκριμένη μορφή κινητοποιήσεων, θα μπορούσε να αποφέρει το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα και προτίμησε να απέχει. Άλλωστε είναι νωπές οι μνήμες από ανάλογες κινητοποιήσεις του περασμένου χειμώνα, που δεν στάθηκαν όμως ικανές, να αποτρέψουν την επιβολή των οικονομικών μέτρων από την συγκυβέρνηση.
Το συλλαλητήριο πραγματοποιήθηκε μπροστά στο κτίριο της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς, με την παρουσία του αντιπεριφερειάρχη Δ. Σαββόπουλου ο οποίος παρέλαβε έναν ογκώδη φάκελο, από την Επιτροπή Πολιτών, που περιείχε 14.000 υπογραφές πολιτών, οι οποίοι εξέφραζαν την αντίθεσή τους, προς την αύξηση της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης.
Στην συνέχεια ακούστηκαν μηνύματα συμπαράστασης από τους τρεις δημάρχους της περιοχής και ακολούθησε πορεία στους κεντρικούς δρόμους της πόλης, με προπομπούς τα μέλη της επιτροπής, που κρατούσαν πανό με συνθήματα κατά της οικονομικής πολιτικής, που εφαρμόζει η κυβέρνηση.
Το οξύμωρο είναι ότι ανάμεσα στους διαδηλωτές υπήρχαν και ορισμένοι, όπως ο πρώην βουλευτής Ζ. Τζηκαλάγιας, ο οποίος ενώ ψήφισε στην Βουλή την εξίσωση του πετρελαίου θέρμανσης, για να “εξιλεωθεί” στο κόμμα του, επειδή δεν ψήφισε το δεύτερο μνημόνιο και τώρα διαδηλώνει εναντίον του για να εξιλεωθεί απέναντι στον λαό που τον ψήφισε, για να μην ψηφίσει το μνημόνιο… Τί δεν καταλάβατε;
Αλλά και η παρουσία του πρώην νομάρχη Κ. Λιάντση, κρίνεται αρκούντως προσχηματική, αφού άλλα πρέσβευε όταν ήταν στην εξουσία και άλλα τώρα κελεύει από την θέση του απλού δημότη!
Γενικά αυτού του είδους τα συλλαλητήρια και τα συνακόλουθα ψηφίσματα, που εκδίδουν οι φορείς, για να αποποιηθούν τις ευθύνες, αποδείχθηκαν ατελέσφορα επί της ουσίας και παραπλανητικά για το λαό, αφού λειτουργούν και ως “αμορτισέρ” που απορροφούν τους κραδασμούς της τοπικής κοινωνίας.
