Αυξάνεται συνεχώς, σύμφωνα με στοιχεία μελέτης του Ινστιτούτου Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών (ΙΔΕΜ), ο μέσος ορός ζωής στην Ελλάδα -με εξαίρεση το 2020-2022. Ωστόσο, όπως τονίζεται, η χώρα μας «κινείται» με αργότερους ρυθμού σε σχέση με άλλες 16 ανεπτυγμένες χώρες τις οποίες εξετάζει η μελέτη, καθώς αδυνατεί να ακολουθήσει τις εξελίξεις στη μείωση της θνησιμότητας που καταγράφονται στις περισσότερες από αυτές.
Ως αποτέλεσμα, η χώρα μας έχασε το 2019 την «προνομιακή» θέση στην οποία βρισκόταν σχεδόν 20 χρόνια πριν.
Σήμερα ζούμε σχεδόν 16,5 περισσότερα χρόνια μετά τη γέννηση μας από ότι στις αρχές της δεκαετίας του ‘50 και σχεδόν 6,5 χρόνια περισσότερα αντίστοιχα μετά τη συμπλήρωση των 65ων γενέθλιων μας.
Η «ταχύτητα» με την οποία κερδίζουμε χρόνια ζωής φυσικά δεν είναι ιδία με αυτή των πρώτων μεταπολεμικών δεκαετιών, και αυτό δεν αποτελεί ελληνική ιδιαιτερότητα καθώς όσο υψηλοτέρα είναι τα προσδόκιμα ζωής μας τόσο και τα κέρδη επιβραδύνονται.
Αδυναμίες του συστήματος υγείας
Το πρόβλημα εντοπίζεται στη λιγότερο αποτελεσματική αντιμετώπιση των δύο μεγάλων αιτιών θανάτου, τις παθήσεις του κυκλοφορικού συστήματος και τον καρκίνου, που θίγουν ώριμες και τις μεγάλες ηλικίες.
Η μη αποτελεσματική αντιμετώπιση αντικατοπτρίζει τις αδυναμίες του συστήματος υγείας, κυρίως ελλιπή διάγνωση, πρόληψη και περίθαλψη των χρόνιψν παθήσεων, σημειώνει το ΙΔΕΜ.
Η Ελλάδα, έχει από τα υψηλότερα επίπεδα αυτοαναφερόμενων, μη καλυπτόμενων αναγκών ιατρικής περίθαλψης στην ΕΕ.
Η μελέτη πραγματοποιήθηκε υπό την επίβλεψη του καθηγητή Δημογραφίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου, κ. Κωνσταντίνου Ζαφείρη.
