Αγαπητέ μας Πίπη
Δε θέλουμε να το πιστέψουμε, δεν θέλουμε να το δεχτούμε, αλλά ο καθορισμός της μοίρας μας και κυρίως φυσικά ο θάνατος είναι πάνω από την ανθρώπινη δύναμη και έξω από την ανθρώπινη επιθυμία.
Ήσουν νέος και όλο αυτό είναι πολύ οδυνηρό όπως επίσης αυτό το σύννεφο θλίψης που μας σκέπασε με την είδηση του θανάτου σου είναι πολύ δύσκολο να το ξεπεράσουμε.
Ο Σύλλογος μας πενθεί. Το χωριό μας πενθεί.
Τα λόγια όμως, είναι φτωχά ώστε να καλύψουν το “τεράστιο κενό” που δημιουργεί η απουσία σου. Γιατί κανείς από μας, που σε γνωρίσαμε δεν μπορεί να δεχθεί…αδυνατεί να πιστέψει ότι ΕΣΥ μία αστείρευτη πηγή ζωντάνιας …ανεξάντλητης ενέργειας και θετική σκέψης θα άφηνες πίσω σου, τόσο ξαφνικά αυτό το ΚΕΝΟ.
Ήσουν ο σπάνιος, ο χαρισματικός, με πλούσια και καλή αίσθηση του χιούμορ, περιπετειώδης, ριψοκίνδυνος, καλός πατέρας ακόμα και τις όποιες “συγκρούσεις” στο ποδόσφαιρο, στην πολιτική, τις χειρίστηκες με χάρη.
Ήσουν ο εαυτό σου και υποστήριζες κάθε επιλογή σου, ακόμα και όταν αυτή δεν ήταν η καλύτερη για το Σπύρο.
Η απουσία σου θα κάνει τόσο την αγαπημένο σου σύζυγο, όσο και τις λατρεμένες σου κόρες, τα αδέλφια σου, να νιώθουν υπερήφανοι για την κοινωνική σου αποδοχή, για το φωτεινό σου χαμόγελο που με τόση καλοσύνη σκόρπιζες απλόχερα παντού γύρω σου.
Να είσαι σίγουρος φίλε μας, ότι αναχωρώντας από αυτό το μάταιο κόσμο, αφήνεις πίσω σου ένα ανεξίτηλο αποτύπωμα ζωντάνιας και χιούμορ που για πάντα θα μας συντροφεύει και πάντα θα κρατάει ζωντανή την παρουσία σου στις μνήμες όλων μας.
Καλό ταξίδι αγαπημένε μας.
Ας είναι τουλάχιστον ελαφρύ το χώμα που θα σκεπάσει το ταλαιπωρημένο σου κορμί.
Το Δ.Σ. του Πολιτιστικού Συλλόγου Διποταμίας
