Με μια επιστολή-φωτιά προς το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, η Διοικούσα Επιτροπή του ΤΕΕ Τμήματος Ηπείρου, υπό τον πρόεδρο Ιωάννη Τσίγκρο, αποδομεί το νέο καθεστώς παραχώρησης της Εγνατίας Οδού.
Το ΤΕΕ υπογραμμίζει ότι ο βασικός αναπτυξιακός πνεύμονας της περιοχής μετατρέπεται σε έναν «δρόμο-παγίδα» με υποβαθμισμένες υπηρεσίες και αυξημένο κόστος.
Σημειώνεται ότι είναι η πρώτη επίσημη παρέμβαση του ΤΕΕ που αποτελεί επιστημονικό σύμβουλο του κράτους και έχει ιδιαίτερη σημασία σε μία περίοδο όπου η κατάσταση της Εγνατίας εξελίσσεται σε τεράστιο πονοκέφαλο για την περιοχή.
Τα 5 «σκοτεινά» σημεία της παραχώρησης
Το ΤΕΕ Ηπείρου εντοπίζει πέντε κρίσιμα ζητήματα που προέκυψαν αμέσως μετά την ανάληψη του έργου από την «Νέα Εγνατία Οδός ΑΕ»:
- Το Παράδοξο των Σηράγγων: Σε όλες τις σήραγγες άνω των 500 μέτρων εφαρμόζονται περιορισμοί (μείωση λωρίδων και ταχύτητας) λόγω μη πιστοποίησης. Το ΤΕΕ θεωρεί παράλογο το επιχείρημα ότι οι ελλείψεις αυτές «ανακαλύφθηκαν» ξαφνικά τώρα, αφήνοντας αιχμές ότι η κατάσταση αυτή εξυπηρετεί την καταβολή υπέρογκων αποζημιώσεων από το Δημόσιο στον Παραχωρησιούχο.
- Κίνδυνος στα Επικίνδυνα Φορτία: Η μη πιστοποίηση των σηράγγων (κατηγορίας Α) δημιουργεί τεράστια προβλήματα στον εφοδιασμό της Ηπείρου, αυξάνοντας την επικινδυνότητα τόσο εντός όσο και εκτός του αυτοκινητοδρόμου.
- Αύξηση Κόστους – Υποβάθμιση Υπηρεσιών: Ο χρήστης καλείται να πληρώσει αυξημένο αντίτιμο για έναν δρόμο που του προσφέρει μεγαλύτερους χρόνους διαδρομής και λιγότερη ασφάλεια.
- Απώλεια Τεχνογνωσίας: Η απομάκρυνση του έμπειρου προσωπικού της «Εγνατία Οδός ΑΕ» στερεί από το έργο πολύτιμη εμπειρία δεκαετιών.
- Ερωτηματικά για το Δημόσιο Συμφέρον: Το ΤΕΕ θέτει ευθέως το ερώτημα αν τελικά αυτή η παραχώρηση ωφελεί το Ελληνικό Δημόσιο ή αν αποτελεί μια εις βάρος του πολίτη συμφωνία.
Τα οκτώ αιτήματα για την Ήπειρο
Η παρέμβαση δεν μένει στις διαπιστώσεις, αλλά καταθέτει συγκεκριμένα αιτήματα προς το Υπουργείο:
- Όχι αυξήσεις στα διόδια όσο ο δρόμος λειτουργεί με περιορισμούς και υποβαθμισμένο επίπεδο εξυπηρέτησης.
- Άμεση εφαρμογή αναλογικού συστήματος διοδίων, ώστε ο καθένας να πληρώνει για την απόσταση που διανύει.
- Δημοσιοποίηση χρονοδιαγράμματος για τις επιθεωρήσεις και τις μελέτες πιστοποίησης των σηράγγων.
- Διαφάνεια στις οικονομικές σχέσεις: Να ανακοινωθούν όλες οι υποχρεώσεις του Δημοσίου προς τον ιδιώτη (απαλλαγές, claims, επισκευές γεφυρών).
- Συγκεκριμένη τιμολογιακή πολιτική: Ξεκάθαρο πλάνο για τις μελλοντικές αυξήσεις, τους νέους σταθμούς και τις απαλλαγές για μόνιμους κατοίκους και επαγγελματίες της Ηπείρου.
- Ανεξάρτητη επίβλεψη: Οι εργασίες που πληρώνει το Δημόσιο να επιβλέπονται από φορέα του Υπουργείου και όχι από τον «ανεξάρτητο μηχανικό» του έργου.
- Δέσμευση για τις σήραγγες: Σαφή πρωτόκολλα λειτουργίας και ταχύτατη συμμόρφωση με τους κανόνες ασφαλείας.
- Κίνητρα εγκατάστασης: Ειδικά καθεστώτα διοδίων που θα λειτουργούν ως κίνητρο για την παραμονή των κατοίκων στην ύπαιθρο.
«Ο στραγγαλισμός της κυκλοφορίας φαίνεται ότι συμβαίνει για να εξυπηρετεί την αποζημίωση του παραχωρησιούχου», τονίζει το ΤΕΕ, στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα ότι η Ήπειρος δεν θα παραμείνει θεατής στον ακρωτηριασμό της σημαντικότερης υποδομής της.
«Θα πρέπει να καταστεί σαφές, ότι τόσο το Δημόσιο που δημοπράτησε και ανέθεσε την παραχώρηση με αυτούς τους όρους όσο και ο παραχωρησιούχος με την προσφορά του, δεν απαλλάσσονται των ευθυνών που φέρουν αμφότεροι , λόγω του αποτελέσματος που έχουν επιφέρει τελικά στο επίπεδο εξυπηρέτησης και ασφάλειας της οδού. Ο στραγγαλισμός της κυκλοφορίας που ξεκίνησε με την έναρξη της παραχώρησης, μετά την τελευταία τροπολογία που κατέθεσε η κυβέρνηση κατά την κύρωση της σύμβασης παραχώρησης, φαίνεται ότι συμβαίνει για να εξυπηρετεί την υπέρογκη αποζημίωση του παραχωρησιούχου . Εάν όντως υπήρχαν ελλείψεις στην οδό και στις σήραγγες εκφεύγει του επιπέδου της κοινής λογικής ο ισχυρισμός πως αυτές δεν ήταν γνωστές και στα δύο μέρη για μεγάλο χρονικό διάστημα και προέκυψαν αιφνιδίως λίγο πριν την έναρξη της σύμβασης, , με αποτέλεσμα και οι δύο πλευρές να φέρουν την ανάλογη ευθύνη. Η εκ μέρους τους αποποίηση ευθυνών και η συνακόλουθη μετακύλυση του κόστους στον πολίτη δεν συνιστά δίκαιη μεταχείριση κι ως εκ τούτου δεν δικαιολογείται.
