Η Καστοριά τιμά τη μνήμη της Εβραϊκής της Κοινότητας: Μια συμβολική πορεία στους δρόμους της Ιστορίας

Με σεβασμό και βαθιά συγκίνηση, η Καστοριά τίμησε σήμερα τη μνήμη των μελών της εβραϊκής της κοινότητας, οι οποίοι υπήρξαν θύματα της ναζιστικής θηριωδίας κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Σε κλίμα έντονης συγκίνησης και ιστορικής αφύπνισης πραγματοποιήθηκαν σήμερα στην Καστοριά οι εκδηλώσεις μνήμης για τους Εβραίους συμπολίτες μας, οι οποίοι εκτοπίστηκαν και εξοντώθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, αφήνοντας ένα δυσαναπλήρωτο κενό στον κοινωνικό και πολιτισμικό ιστό της πόλης.

Η έναρξη των εκδηλώσεων δόθηκε στην Πλατεία Ομονοίας, ένα σημείο με ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς αποτελούσε την καρδιά της παλιάς εβραϊκής συνοικίας. Από εκεί, ξεκίνησε μια σιωπηλή, συμβολική πορεία η οποία ακολούθησε τα βήματα που αναγκάστηκαν να κάνουν εκατοντάδες Καστοριανοί Εβραίοι την ημέρα του εκτοπισμού τους.

Οι συμμετέχοντες, κρατώντας ζωντανή την ανάμνηση μιας κοινότητας που άκμασε για αιώνες στην περιοχή, κατέληξαν στο Μνημείο των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος.

Απόδοση Τιμών και Επιμνημόσυνη Δέηση

Στον χώρο του μνημείου, το οποίο στέκει ως αιώνια υπενθύμιση του «Ποτέ Ξανά», τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση σε κλίμα κατάνυξης. Εκπρόσωποι των τοπικών αρχών, φορέων, αλλά και απλοί πολίτες, παρευρέθηκαν για να αποτίσουν φόρο τιμής στους 763 Καστοριανούς Εβραίους που δεν επέστρεψαν ποτέ.

«Η μνήμη δεν είναι απλώς μια αναφορά στο παρελθόν, αλλά ένα χρέος προς το μέλλον. Η ιστορία της Εβραϊκής Κοινότητας της Καστοριάς είναι αναπόσπαστο κομμάτι της δικής μας ταυτότητας.»

Η τελετή ολοκληρώθηκε με την κατάθεση στεφάνων, ως ελάχιστο δείγμα σεβασμού στη μνήμη των θυμάτων, κλείνοντας μια ημέρα που υπενθύμισε σε όλους τη σημασία της ανοχής, της αλληλεγγύης και της διαρκούς επαγρύπνησης απέναντι στο μίσος και τον φανατισμό.

Σύντομο Ιστορικό Πλαίσιο

Πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η εβραϊκή κοινότητα της Καστοριάς αριθμούσε περίπου 900 μέλη και ήταν από τις πιο δραστήριες στην Ελλάδα. Στις 24 Μαρτίου 1944, οι ναζιστικές δυνάμεις κατοχής συγκέντρωσαν τον πληθυσμό και τον οδήγησαν στα στρατόπεδα του θανάτου στο Άουσβιτς-Μπίρκεναου. Ελάχιστοι κατάφεραν να επιζήσουν και να επιστρέψουν στην πόλη τους.