Από τη χορτόπιτα του μοναχού Επιφάνιου και τον πλαστό από τη Μονή Ορμύλιας μέχρι τα χορτοπιτάκια τηγανιού από το Ρέθυμνο και την εβρίτικη χορτόπιτα με δυόσμο, φτιάχνουμε πίτες με φύλλο ή χωρίς, και απολαμβάνουμε τα ανοιξιάτικα αρώματα σε κάθε μπουκιά.
Ζοχοί, σπανάκια, λάπατα, σέσκουλα, μάραθα, τσουκνίδες, παπαρούνες, μυρώνια, καυκαλήθρες, φρέσκο κρεμμυδάκι, άνηθος, μάραθος. Όλα τα τα χόρτα και τα μυρωδικά της άνοιξης μπαίνουν στις πίτες αυτής της εποχής και τις γεμίζουν γεύσεις και αρώματα. Με φύλλο, χειροποίητο ή για ευκολία αγοραστό, αλλά και γυμνές, «ξυπόλητες», με χυλό, με τον οποίο ανακατεύουμε τη γέμιση, είναι η πιο βολική λύση για τις μέρες της νηστείας. Για το τραπέζι, για κολατσιό, για κάθε ώρα της ημέρας.
Κάθε περιοχή έχει τις συνήθειές της, κάθε σπίτι έχει τη δική του συνταγή. Πιο εύκολη και γρήγορη, όπως ο πλαστός από τη Θεσσαλία, που φτιάχνεται με χυλό από καλαμποκάλευρο και η μ’σούντα, η αρβανίτικη σπανακόπιτα χωρίς φύλλο, ή λίγο πιο μπελαλίδικη, όπως η χορτόπιτα του μακαριστού μοναχού Επιφάνιου, που θέλει τον χρόνο της, αλλά γεμίζει το σπίτι μυρωδιές του αγρού και της άνοιξης, ή η βλάχικη τσουκνιδόπιτα με σπανάκι. Αξίζει να δοκιμάσετε το μπουρανί, που λέγεται και «κουτσουπίτ’» (κουτσή πίτα δηλαδή), από τον Έβρο –δεν έχει φύλλο, σκεπάζεται με μαλακό προζυμένιο ζυμάρι–, την τροφαντή μανιάτικη σπανακόπιτα που γίνεται στο τηγάνι και την ιδιαίτερη σεφουκλωτή της Νάξου, που έχει στη γέμιση σέσκουλα και σταφίδες και πολλές φορές περιχύνεται με μέλι.
|
|
Μην παραλείψετε να κάνετε και μερικά νηστίσιμα πιτάκια. Από τα κρητικά χορτοπιτάκια του τηγανιού, που γίνονται πολύ ωραία, τραγανά, χρυσαφένια μισοφέγγαρα, μέχρι τα τσιγαράκια από τα Μεσόγεια και τα πιτάκια με σπάνια συνταγή-κειμήλιο από την Ερυθραία, με γέμιση από 22 χόρτα! Καυκαλίδες, μουσκουλίδες, συρίδες, αχατζίκους, μαρουλίδες, αγκουρνοπόδους, λαγουδόχορτα, τζιλιμπινίδια, κουτσουνάδες… Εκτός από τα γνωστά και οικεία που θα βάλετε όταν τα φτιάξετε, όλα τα υπόλοιπα μπορείτε να τα αντικαταστήσετε με ό,τι άγριο ή ήμερο χορταράκι και μυρωδικό βρείτε στη λαϊκή ή, ακόμα καλύτερα, στην εξοχή.
