Πουθενά αλλού στην σύγχρονη πολιτική πραγματικότητα δεν θα ‘βρισκαν τόση εφαρμογή οι σουρεαλιστικοί στίχοι από το ομότιτλο τραγουδάκι του Λουκιανού Κηλαϊδόνη, όσο σ’ αυτό το προεκλογικό αλαλούμ που επικρατεί στις τάξεις των κομμάτων. Και κυρίως στον χώρο της Κεντροαριστεράς όπου τα κόμματα αυξομειώνουν την δύναμή τους σαν… αμοιβάδες και ουδείς γνωρίζει αν κάποιον βουλευτή τον βρει το ξημέρωμα στο ίδιο κόμμα που ήταν χθες ή προχθές!
Για πάρτε μια γεύση από Λουκιανό και τα ξαναλέμε:
Τα ‘φτιαξε ο Μηνάς με την Ανέτα
Που τα είχε με τον Δήμο τον τρελό
Χώρισε ο Χρηστάκης με την Τέτα
Και τα ‘φτιαξε ξανά με την Ζωζώ
Και τα ‘φτιαξε η Μάρη με τον Άρη και τον Χάρη
Που τα είχε με την Ρένα και μετά με την Νανά
Κι ο Μιχάλης με την Άννυ που τα είχε με τον Γιάννη
Μπερδεύτηκαν και τα φτιάξανε ξανά…
Και το ερώτημα που προκύπτει είναι αν υπάρχει εχέφρων άνθρωπος που να πιστεύει ότι απ’ όλο αυτό τον λαβύρινθο των κομματικών ανακατατάξεων και βουλευτικών μεταγραφών, από το ένα κόμμα στο άλλο, ενδέχεται να προκύψει σοβαρή κυβέρνηση που θα οδηγήσει τον τόπο σε απάνεμο λιμάνι.
Στην Καστοριά, για να επιστρέψουμε στα καθ’ ημάς, τα πράγματα δεν είναι τόσο περίπλοκα, διότι η μονοεδρική δεν προσφέρεται για μεγάλες προσδοκίες στα υπόλοιπα κόμματα, όταν η Νέα Δημοκρατία κρατάει νάάάάάά, σαν τον… Γκόρτσο, ολόκληρο τον νομό στην χούφτα της! (Αυτό το βεβαιώνει και ο πρόεδρος).
Έτσι όσοι περίμεναν ντέρμπυ, θα απογοητευθούν, γιατί ο αγώνας θα εξελιχθεί σε μονότερμα…
Εκτός… εκτός αν «σαν ξυπνήσει μονομιάς θα ‘ρθει ανάποδα ο ντουνιάς», όπως έλεγε ο μακαρίτης ο Βάρναλης στην «μπαλάντα του κυρ- Μέντιου»
Και αυτό ισχύει για τους «κυρ- Μέντιους» όλου του κόσμου….
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΙΑΤΡΙΔΗΣ
