«Ήταν ένας υπέροχος ελέφαντας», δήλωσε ο προσωρινός διευθυντής του ζωολογικού κήπου του Μπρονξ, Κρεγκ Πάιπερ
Ο Happy, ένας θηλυκός ελέφαντας του ζωολογικού κήπου του Μπρονξ που προσέφερε στους ερευνητές νέες γνώσεις σχετικά με τη συμπεριφορά και την αυτογνωσία αυτών των μεγάλων θηλαστικών, υποβλήθηκε σε ευθανασία σε ηλικία 55 ετών, λόγω προβλημάτων υγείας.
Ο αγαπητός και παγκοσμίως γνωστός ασιατικός ελέφαντας υποβλήθηκε σε ευθανασία την Τρίτη στον ζωολογικό κήπο που αποτέλεσε το σπίτι του για σχεδόν μισό αιώνα. Φροντιστές του ζωολογικού κήπου ανακοίνωσαν ότι ο Happy χρειάστηκε να θανατωθεί, επειδή έπασχε από κάποιες ασθένειες που σχετίζονται με την ηλικία. Τις τελευταίες εβδομάδες, τα συμπτώματα των ασθενειών αυτών επιταχύνθηκαν και ο Happy παρουσίασε προβλήματα στη λειτουργία των νεφρών και του ήπατος του.
Η νεκροψία αποκάλυψε ότι ο Happy έπασχε επίσης από αρθρίτιδα και είχε μεγάλους, μη χειρουργήσιμους όγκους στη μήτρα του, οι οποίοι ήταν αδύνατο να διαγνωσθούν, ανέφερε στην ανακοίνωσή του, ο ζωολογικός κήπος.
«Ήταν ένας υπέροχος ελέφαντας», δήλωσε ο προσωρινός διευθυντής του ζωολογικού κήπου, Κρεγκ Πάιπερ, στο Associated Press. «Υπηρέτησε ως ένας εξαιρετικός “πρέσβης” για τα δικαιώματα των ελεφάντων και τη διατήρησή τους».
Μετά το θάνατο του Happy, η 57χρονη Patty έγινε ο τελευταίος ελέφαντας που εκτίθεται στο Μπρονξ, καθώς πριν από 20 χρόνια ο φορέας που διαχειρίζεται τον ζωολογικό κήπο, το Wildlife Conservation Society, αποφάσισε να μην φέρει καινούργιους.
Η εκπληκτική ιστορία του Happy
Γεννημένος στην άγρια φύση της Ασίας, ο Happy μεταφέρθηκε στις ΗΠΑ όταν ήταν μόλις 1 έτους. Πήρε το όνομά του από έναν χαρακτήρα της ταινίας «Η Χιονάτη και οι Επτά Νάνοι» πριν φτάσει στο ζωολογικό κήπο το 1977.
Ο Happy είχε στενή σχέση με τους φροντιστές του και ήταν εύκολο να συνεργαστούν μαζί του, παρακινώντας τον με τις αγαπημένες του λιχουδιές, δήλωσε στο Associated Press ο Κιθ Λοβέτ, υπεύθυνος των προγραμμάτων εκπαίδευσης των ζώων του ζωολογικού κήπου. «Κάποιες φορές έκρυβε λιχουδιές στο αυτί του, για να τις φάει αργότερα», είπε από την πλευρά του ο προσωρινός διευθυντής του ζωολογικού κήπου, Κρεγκ Πάιπερ.
Το 2005, ο Happy βοήθησε τους ερευνητές να φτάσουν σε μια απίστευτη ανακάλυψη – οι ελέφαντες μπορούν να αναγνωρίζουν τον εαυτό τους στον καθρέφτη — ένα σημάδι αυτογνωσίας που παρατηρείται μόνο σε λίγα άλλα είδη του ζωικού βασιλείου. Κατά τη διάρκεια ενός πειράματος, ο Happy κοίταξε την αντανάκλασή του και ακουμπούσε επανειλημμένα ένα σημείο στον καθρέφτη με την προβοσκίδα του.
Ο Happy ζούσε μαζί με άλλους ελέφαντες μέχρι που ο σύντροφός της πέθανε το 2006. Στη συνέχεια, ο Happy ζούσε ξεχωριστά από την Patty και έναν τρίτο ελέφαντα, που ονομαζόταν Maxine, λόγω ανησυχίας ότι δεν θα τα πήγαιναν καλά μεταξύ τους, αν και ο Λοβέτ είπε ότι τα ζώα μπορούσαν να δουν, να μυρίσουν και να αγγίξουν το ένα το άλλο πάνω από ένα διαχωριστικό. Η Maxine πέθανε το 2018.
Οι υπεύθυνοι του ζωολογικού κήπου δήλωσαν ότι ο μέσος όρος ζωής των ασιατικών ελεφάντων στους ζωολογικούς κήπους των ΗΠΑ είναι περίπου 45 χρόνια. Ο μέσος όρος ζωής τους στη φύση είναι πιο δύσκολο να προσδιοριστεί.
Η μήνυση ακτιβιστών κατά του ζωολογικού κήπου
Εδώ και χρόνια, οι ζωολογικοί κήπου που έχουν ως έκθεμα ελέφαντες έχουν δεχτεί έντονη κριτική. Ορισμένοι ειδικοί έχουν υποστηρίξει ότι οι αστικοί ζωολογικοί κήποι είναι πολύ μικροί για πλάσματα που διανύουν μεγάλες αποστάσεις στη φύση, όπως οι ελέφαντες. Από την πλευρά τους, ακτιβιστές για τα δικαιώματα των ζώων έχουν υποστηρίξει ότι οι περίφραξεις των ζωολογικών κήπων δεν ήταν κατάλληλος χώρος για ελέφαντες.
Έτσι, ορισμένοι ζωολογικοί κήποι κατάργησαν σταδιακά τις εκθέσεις τους και έστειλαν τους ελέφαντες που είχαν σε καταφύγια, αν και άλλοι ζωολογικοί κήποι παραμένουν προσηλωμένοι στη διατήρηση και την αναπαραγωγή τους, υποστηρίζοντας ότι συμβάλλουν στο να διατηρείται το ενδιαφέρον του κοινού για τη διάσωση της άγριας ζωής.
Μια ομάδα ακτιβιστών, η Nonhuman Rights Project, μήνυσε τον ζωολογικό κήπο του Μπρονξ το 2018, ζητώντας να αναγνωριστεί ο Happy ως «πρόσωπο» για νομικούς σκοπούς και να μεταφερθεί σε ένα μεγάλο καταφύγιο ζώων.
Επικαλούμενη μια αρχή που χρησιμοποιείται για να αμφισβητηθεί η νομιμότητα της φυλάκισης ενός «ατόμου», η ομάδα ακτιβιστών δήλωσε ότι ο Happy ήταν «ένα εξαιρετικά γνωστικά πολύπλοκο και αυτόνομο μη ανθρώπινο ον» που στερείται την ελευθερία του και υποφέρει από το να είναι κλεισμένος σε μια έκθεση χωρίς άλλους ελέφαντες.
Ωστόσο, οι υπεύθυνοι του ζωολογικού κήπου δήλωσαν ότι ο Happy δεχόταν την απαραίτητη φροντίδα και είχε ειδικό χώρο για κολύμπι, αναζήτηση τροφής και άλλες φυσικές δραστηριότητες των ελεφάντων. Η απομάκρυνσή του από το μακροχρόνιο σπίτι του θα μπορούσε να του προκαλέσει βλάβη, είχε υποστηρίξει τότε ο ζωολογικός κήπος.
Το ανώτατο δικαστήριο της Νέας Υόρκης απέρριψε τελικά την αίτηση των ακτιβιστών, με πλειοψηφία 5-2. Το ανώτατο δικαστήριο του Κολοράντο εξέδωσε αργότερα παρόμοια απόφαση σχετικά με πέντε ελέφαντες που ζούσαν σε έναν ζωολογικό κήπο της περιοχής.
Ο Happy πέρασε τις τελευταίες εβδομάδες του, κατόπιν δικής του επιλογής, εντός του περιβόλου της, εξήγησε ο Πάιπερ.
Επίσης, η Patty, ο τελευταίος ελέφαντας του ζωολογικού κήπου, είναι καλά στην υγεία της, ανέφερε ο ζωολογικός κήπος.
Η Wildlife Conservation Society δήλωσε το 2006 ότι, μόλις μείνει μόνο ένας ελέφαντας, το ζώο θα μπορούσε να μεταφερθεί σε άλλο ζωολογικό κήπο, αν οι συνθήκες το επέτρεπαν. Ο Πάιπερ είπε ότι ο ζωολογικός κήπος θα είναι «πολύ προσεκτικός» όταν θα εξετάσει το ενδεχόμενο να μετακινήσει την Patty από το σπίτι της.
