Το σχέδιο “Κουτούζωφ” των Δήμων!

Άρθρο του Δημήτρη Ιατρίδη

 Τα φαινόμενα της λαθροϋλοτομίας και της καταλήστευσης του δασικού πλούτου, που υπερβαίνουν κατά πολύ  τις απαιτήσεις των ορεινών οικισμών σε καύσιμη ύλη, επαναφέρουν στο προσκήνιο την πάγια πρακτική που ακολουθούν όλοι οι αυτοδιοικητικοί στον τελευταίο χρόνο της θητείας τους, όταν αυτή προετοιμάζει το έδαφος για μία άλλη…
  Το σχέδιο είναι απλό  και διαχρονικό και εφαρμόστηκε πρώτη φορά από τον ρώσο στρατηγό Κουτούζωφ εναντίον του Μεγάλου Ναπολέοντα και προέβλεπε την πυρπόληση όλων των παραγωγικών πηγών της Ρωσίας προκειμένου να τον αναγκάσουν να εγκαταλείψει τα μεγαλεπήβολα σχέδια του και να τραπεί σε άτακτη υποχώρηση. 

Με τα “σχέδια” των δημάρχων, βλέπουμε να χαλαρώνουν τα  μέτρα προστασίας της δημόσιας περιουσίας και δίνουν την δυνατότητα στους πολίτες να καρπωθούν ένα τμήμα του “απαγορευμένου καρπού”!
Και επειδή στις μέρες μας τον “απαγορευμένο καρπό” ενσαρκώνουν τα… καυσόξυλα, που είναι πιο περιζήτητα και από το πετρέλαιο, οι δήμαρχοι και οι δημοτικοί σύμβουλοι “κλείνουν” τα μάτια ή κλείνουν το “μάτι” σ΄ αυτούς που λεηλατούν τα δάση μας, έχοντας διπλό στόχο:
Πρώτον να εξαργυρώσουν την λεηλασία με ψήφους στις επικείμενες εκλογές και δεύτερον, αν ου μη γένοιτο τις χάσουν, να παραδώσουν… “κομμένη γη” στους αντιπάλους τους, για να μην μπορούν να κάνουν τα ίδια κι εκείνοι!
  Επειδή όμως οι σύγχρονοι Κουτούζωφ δεν είναι τόσο… κουτούζωφ όσο ο μακρινός μέντοράς τους, φροντίζουν να εξασφαλίσουν πρώτα τους εαυτούς τους, για να μην μείνουν από καύσιμα ακόμα και στην απευκταία περίπτωση που δεν επανεκλεγούν!
Έτσι έκαναν “φτερά” κάπου 500 τόνοι στην Κλεισούρα κι άλλοι τόσοι στα Κορέστεια, χωρίς να συγκινηθεί κανένας. Ούτε καν η δικαιοσύνη!
Η ανεξέλεγκτη λαθροϋλοτομία, που δεν είναι κατ΄ ανάγκη εισαγόμενο είδος από την Αλβανία, δημιούργησε μια νέα επαγγελματική  τάξη, που ο αριθμός της αυξάνεται κάθε χρόνο με γεωμετρική πρόοδο…
Τί θα συμβεί αν όλοι  αυτοί συνασπιστούν και κατέβουν στις εκλογές, διεκδικώντας την ψήφο μας, με κεντρικό σύνθημα “Δωρεάν ξύλα για όλους”;
Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο χρονογράφος του μέλλοντος, για να περιγράψει την εικόνα εκείνη, θα πρέπει να δανειστεί τους στίχους από το γνωστό δημοτικό… δύστυχο:

Στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη
περπαντώντας η Δόξα μονάχη
μελετά τα λαμπρά παλλικάρια
και στην κώμη στεφάνι φορεί
γινομένο από λίγα χορτάρια
πούχαν μείνει στην έρημη γη…