Με την παρούσα επιστολή θα ήθελα να μοιραστώ έναν έντονο προβληματισμό, ο οποίος είμαι βέβαιος ότι απασχολεί μεγάλο μέρος των συμπολιτών μας. Αφορμή αποτελεί η πρόσφατη εικόνα των δύο κεντρικών πλατειών της πόλης μας, της πλατείας Ειρήνης (Βαν Φλητ) και της πλατείας Μακεδονομάχων, καθώς και η επικοινωνιακή τακτική του Δήμου Καστοριάς γύρω από αυτές.
Η ανάπλαση των δύο αυτών σημείων, αντί να αναβαθμίσει την ποιότητα ζωής μας, τα μετέτρεψε σε χώρους απόλυτα αφιλόξενους, για να μην πω απαίσιους. Αντικρίσαμε τσιμέντο παντού, στρωμένο με κάποιες δήθεν διακοσμητικές πλάκες. Το χώμα, το πράσινο και τα λουλούδια που υπήρχαν πριν και έδιναν «ανάσα» στο γκρίζο, εξαφανίστηκαν.
Το πιο εξοργιστικό, όμως, είναι η παντελής έλλειψη παγκากιών. Στις νέες αυτές πλατείες δεν υπάρχει πουθενά ένας δημόσιος χώρος για να καθίσει ένας ηλικιωμένος, ένας γονιός με το παιδί του ή ένας περαστικός, παρά μόνο αν καθίσει στα τραπέζια και τις καρέκλες των γύρω καφετεριών. Αναρωτιέμαι πραγματικά: Έγινε επίτηδες αυτή η επιλογή; Αποκλείσαμε τον πολίτη από τον δημόσιο χώρο για να τον αναγκάσουμε να γίνει πελάτης;
Την ίδια ώρα, ο Δήμος Καστοριάς έχει ξεκινήσει μια διαφημιστική καμπάνια, υπερηφανευόμενος για την κατασκευή αυτών των δύο πλατειών, καθώς και για την κατασκευή της νέας βιβλιοθήκης μέσω του προγράμματος «Αντώνης Τρίτσης».
Οφείλουμε, λοιπόν, ως δημότες να επισημάνουμε την πραγματικότητα: Οι δύο πλατείες αποτελούν παταγώδη αποτυχία αισθητικά και χρηστικά. Όσο για τη βιβλιοθήκη, η εκπόνηση της μελέτης έχει ήδη πάρει τρεις παρατάσεις.
Για ποια ολοκληρωμένα έργα μιλάμε, λοιπόν, και τι ακριβώς διαφημίζουμε με τα χρήματα των συνδημοτών μας; Τα έργα κρίνονται από το αποτέλεσμα και την καθημερινότητα του πολίτη, όχι από τις μακέτες και τα επικοινωνιακά σποτ.
Ας σοβαρευτούμε επιτέλους. Η Καστοριά χρειάζεται έργα ουσίας, φιλικά προς το περιβάλλον και τους ανθρώπους της, και όχι «τσιμεντοποιήσεις» που διώχνουν τους κατοίκους από τις γειτονιές τους.
Ένας προβληματισμένος Αναγνώστης
