Στις 13 Μαΐου του 1978
Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ήταν ο πρώτος πρωθυπουργός της μεταπολίτευσης. Μετά από την πτώση της χούντας των συνταγματαρχών, ήρθε στη χώρα μετά βαΐων και κλάδων, κάνοντας το δημοψήφισμα που θα έκρινε αν το πολίτευμα της χώρας θα ήταν Βασιλευομένη ή Αβασίλευτη δημοκρατία.
Κέρδισε τις δυο πρώτες εκλογικές αναμετρήσεις, διατελώντας πρωθυπουργός από το 1974 μέχρι το 1980, φτάνοντας σχεδόν στα 14 χρόνια πρωθυπουργίας, μαζί με την περίοδο 1955-1963.
Μια από τις πιο σημαντικές μεταρρυθμιστικές του αποφάσεις, ήταν η καθιέρωση της 35ετιας στο εργασιακό, που έδινε σε όλους τους εργαζόμενους πλήρη σύνταξη στα 58 έτη. Ένας εργαζόμενος που πλήρωνε τις ασφαλιστικές του εισφορές για 35 χρόνια, μπορούσε να βγει στη σύνταξη στα 58, παίρνοντας όλο το ποσό που του αναλογούσε. Αν πάλι, έβγαινε νωρίτερα, θα έπαιρνε μεν μειωμένη σύνταξη, αλλά η μείωση αυτή θα ήταν αρκετά μικρή.
Η μεταρρύθμιση χαρακτηριστικέ «ανθρώπινη», με τους μεταγενέστερους να συγχέουν τον συγκεκριμένο νόμο, με την καθιέρωση των «ανθρώπινων συνθηκών εργασίας» στην Ελλάδα. Ο νόμος αυτός έμελλε να κρατήσει για περίπου 37 χρόνια…
Ο εργασιακός νόμος του Κωνσταντίνου Καραμανλή, διατηρήθηκε ακόμα και με τις εναλλαγές των κυβερνήσεων, αφού από την πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας θεωρήθηκε δίκαιος. Έπρεπε να περάσουν σχεδόν 40 χρόνια, για να αμφισβητηθεί και, εν τέλει, να καταργηθεί.


